#hUNny

Mam już trochę lat, ale mimo to śpię nadal z materiałową pieluchą i misiem.
Wie o tym tylko najbliższa rodzina. Jednak nikt nie wie, że w ten sposób od dzieciństwa kojarzę sobie te rzeczy z rodzicami.

Moi rodzice rozwiedli się, kiedy byłam mała, a los mnie tak pokierował, iż raz mieszkałam u babci, a raz z mamą.
Od mamy przejęłam pieluchy, gdyż dawała mi je czasem do przytulania w dzieciństwie, a miś kojarzy mi się z tatą, bo dostałam go właśnie od niego.
W pewnym momencie życia miś i pielucha byli dla mnie takim "połączeniem" i wspomnieniem związanym z rodzicami.
Ktosinikt Odpowiedz

Smutne to, bardzo :'(

Azorrr

nie smutne. dziewczyna chyba jakas uposledzona,pieluchy nosza dzieci do 2 lat. co jest teraz z tymi dziecmi .

PanMarchewka

Chodzi chyba o pieluchę tetrową,to taka szmatka dla dzieci ;)

JacobGames

@PanMarchewka nie karm trolla :v

BlueJay Odpowiedz

Nie uwierzyłabym, gdyby nie to, że również mam rozwiedzionych rodziców. To jest duża dziura w emocjonalności, którą bardzo ciężko wypełnić.

Miejscowapsiara

A ja sie cieszylam ze moi sie rozwodza pomimo tego ze ojciec mnie nie bil i pil. Mialam wtedy 10 lat

DzieckoRosemarry Odpowiedz

Moi rodzice nie rozwiedli się, a mimo to też śpię z misiem, bardzo długo spalam z pielucha (nastoletnie lata). Czuję, że nie umiem budowac bliskości, nie potrafię czuć się bezpiecznie przy innych. Jedyne miejsce, gdzie c z uje się bezpiecznie to moje łóżko i miś. Żeby było ciekawiej nie przeszkadzają mi żadne przeprowadzki, ważne żebym miała swoją pościel i misia.

rzepak Odpowiedz

Rozwód jest ciężki, ale lepiej by rodzice się rozwiedli niż ciągle się kłocili niszcząc sobie i dziecku psychikę :/

WickedLulu Odpowiedz

Też mam już trochę lat i śpię z misiem i niezapomnianą podusią. Nikogo nie mam, a jakoś miś mi po części łata tę pustkę.

May0207 Odpowiedz

Utożsamiam się. U mnie pieluchę i misia zastępują po prostu wspomnienia. I czasem przeglądam zdjęcia z dzieciństwa wracając do czasów gdzie wszystko było takie piękne i proste. Rozwód był 3 lata temu, mam 21 lat i nie potrafię się z tym pogodzić. Dość oklepany tekst ale tu pasuje: Łączmy się w bólu..

Cabernet Odpowiedz

A ja nie umiałam matmy praktycznie przez całą swoją edukację i byłam chora, jak miałam do niej usiąść. Rozwiązywanie zadań załamywało mnie psychicznie i nerwowo. Dopóki w ostatniej klasie liceum nie zapisałam się na korki, bo musiałam jakoś maturę zdać. Wtedy nawet przyjemnie rozwiązywało mi się zadania, a lekcje matematyki już nie były dla mnie koszmarem :)) Może nawet dzisiaj usiadłabym do matmy, tak żeby sobie przypomnieć niektóre rzeczy :)

Missrose Odpowiedz

Czasem zupełnie zapominam o czymś takim jak spanie z materiałową pieluchą. Kiedy sobie o tym przypomne, uśmiecham się lekko i trochę za tym tęsknię.

kiszonyxogorek Odpowiedz

Nie jesteś sama! Mam 17 lat i nadal śpię z pieluchą i misiem. Misia dostałam od babci która umarła na raka 4 lata temu. Przypomina mi on o jej obecności a pielucha pomaga mi zasnąć w spokoju. Miłego dnia 😊

Blackgirlbvb Odpowiedz

Mam ddokładnie tak samo tylko miś od zmarłego wujka bo ojciec nic nie daje :))

Zobacz więcej komentarzy (6)
Dodaj anonimowe wyznanie