Zakochałem się w swoim najlepszym przyjacielu i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że jest to chłopak, a ja też nim jestem. Próbuję myśleć, że ja po prostu go lubię, ale ja go kocham i ciągle o nim myślę, bez przerwy, i nie mogę się skupić na niczym innym. Jestem załamany, bo tak bardzo nie chcę być gejem, chcę w przyszłości założyć rodzinę i być "normalnym'', ale niestety nie podobają mi się dziewczyny. Wiele razy próbowałem to zmienić, ale po prostu nie umiem.
Nie wiem, czy mam mu o tym powiedzieć, bo nie chcę go stracić jako przyjaciela, bo bardzo go lubię. Tylko jedna osoba wie o tym, że on mi się podoba.
Dodaj anonimowe wyznanie
Jeśli jesteś młody (a na to wygląda ze stylu pisania) może Ci to z dużym prawdopodobieństwem przejść.
Nie musisz tak żyć, spokojnie. Są terapie dla takich, jak Ty. Szukaj pomocy i trzymaj się.
Expatt kiedyś dość dawno była tu potężna burza odnośnie terapii i homoseksualizmu. Jest bardzo wiele osób które uważają że takie terapie działają i powinny być przeprowadzane na szeroką skalę.
Generalnie problem w tym że wiele kwestii w sprawie homoseksualizmu i seksualności ludzkiej w ogóle jest jeszcze niewyjaśnionych. Nie widziałam żeby takie terapie prowadziły osoby do tego upoważnione ale mimo to robi się na nie popyt ostatnio.
Jeśli autor jest nastolatkiem to prawdopodobnie dopiero odkrywa kim jest i nie ma nic złego w próbach.
Expatt jeśli autor źle się czuję z byciem gejem to czemu ma wykluczać tę opcję? Czy osobom trannseksualnym też odradzasz terapię hormonalną, bo przecież tacy się urodzili i muszą się z tym nauczyć żyć?
@boruta6, fantastycznie, a żony niczego nieświadome ;). Zawsze mi się marzył mąż, który wcześniej się kochał w mężczyznach, ale przeszedł przez cudowną "terapię" i teraz już może mieć "normalną" rodzinę. To Ty sobie szukaj żony po takiej terapii, ja tam wolę, by osoby homo- i biseksualne jednak żyły w prawdzie i nie zaprzeczały swoim skłonnościom.
Oczywiście, młodej osobie może się odmienić, ale jeśli się nie odmieni, to może niech chłopak na siłę nie stara się stworzyć rodziny z niczego nieświadomą kobietą.
@PaniZdzisia jeśli są po udanej terapii, to są w szczęśliwych związkach i nie mają żadnych problemów z homoseksualizmem, więc nie wypisuj bzdur.
Dla takich jak Ty też są terapie, najpopularniejsza to chyba "wykształcenie" sprawdź w internecie. Pozdrawiam cieplutko i życzę powodzenia z leczeniem :)
Ja akurat w przeciwieństwie do was daję autorowi jakąś nadzieję. Jest dużo osób, którym udaje się z tego wyjść, więc jak go to bardzo męczy, niech próbuje.
Osoby homo, które pragną "normalnego" życia uznają je za normalne tylko i wyłącznie przez to, że ludzie dookoła są nietolerancyjni i prześladują homoseksualistów. Nie ma to nic wspólnego z prawdziwą potrzebą bycia hetero, a tylko z presją społeczeństwa z której nawet nie zdają sobie sprawy, bo żyją w tym bagnie od dziecka.
Nie można wyleczyć homoseksualizmu, można co najwyżej udawać - przed sobą i światem - że tak jest, albo odkryć, że jest się np. biseksualnym. Związek osoby biseksualnej z osobą przeciwnej płci nie oznacza, że przestało się być bi.
Taa, to ciekawe dlaczego na super tolerancyjnym i liberalnym Zachodzie, odsetek samobójstw tęczowych dalej utrzymuje się na wysokim poziomie. Chyba jednak sami z siebie chcieliby się zmienić, miszczu.
@makwell, powodzenia w poszukiwaniu osób, które zostały "wyleczone" z homoseksualizmu. Dla mnie to właśnie są niepoparte niczym bzdury. Chyba że Ty chcesz się podzielić swoim świadectwem, to słucham.
To nie jest jakaś tajemna wiedza, w necie jest pełno takich historii, serio.
Możesz mieć normalną rodzinę - żonę, dzieci. Jest naprawdę pełno osób, którym podobała się ta sama płeć i im się odmieniło, zwłaszcza w młodym wieku. Nie łam się :)
Może to jakieś zawirowania hormonalne.
Może to przez dojrzewanie. Najgorzej, że świry z LGBT wykorzystują takie chwilowe dewiacje i próbują wmówić, że ktoś już zawsze taki będzie i nie ma szans na zmianę.
@Eureenergie kto tak mowi XD
Tęczowe dzbany.
Wiem, że to dla Ciebie trudne, ale to naprawdę nie koniec świata. Jesteś normalny i nie daj sobie wmówić, że jest inaczej.
Orientacja seksualna to nie jest coś, co możesz wybrać i czego możesz "nie chcieć".
W przeciwieństwie do płci, prawda? Czemu akurat to, z kim chcesz iść do łóżka jest tą jedną świętością której nie wolno zmieniać?
Baranki boże. Tu nie chodzi o to, że "nie wolno". Tu chodzi o to, że SIĘ NIE DA. Bo to zapisane w mózgu. Podobnie jak poczucie tego, czy jesteś kobietą, czy mężczyzną. Bo Matka Natura czasem nie jest idealna i w rozwoju płodowym czasem coś się nie zgrywa. Można to zwyczajnie zaakceptować, a można tłamsić i potem wychodzi taki boruta, albo Dragopedomis...
Spokojnie. W okresie dorastania zdarzają się tego typu zaburzenia. Jeszcze z tego wyrośniesz, bylebyś w to nie brnął.
Jakie terapie ludzie XD chłopak jest prawdopodobnie homoseksualista z tego co mówi nie podobają mu się dziewczyny. Owszem, może się to zmienić z wiekiem a może i nie więc przestańcie wysyłać go na pseudo terapie dla "nienormalnych", bo zarówno homoseksualne osóby zasługują, aby być traktowane z należytym szacunkiem, po prostu jak ludzie. Autorze, to że podobają Ci się mężczyźni jest całkowicie, uwaga, NORMALNE.
A kto im odmawia szacunku? Wiesz w ogóle jak wykreślono homoseksualizm z listy chorób? Przez głosowanie XD
@anonimowatruskawka czytając komentarze mam wrażenie, że większość komentujących odmawia szacunku osobom o innej orientacji niż hetero, porównywanie orientacji seksualnej do choroby psychicznej chcąc nie chcąc jest swego rodzaju brakiem szacunku :) nie wiem, dlaczego tak trudno zrozumieć, że każdy może kochać kogo chce. Przykre
Ciekawe, że pod tym wyznaniem każdy proponuje chłopakowi jakieś podejrzane terapię "leczące", a przy wyznaniu typa, który w imię dziwnie rozumianej uległości daje na siebie defekować, nikomu to już nie przyszło do głowy.
Bo tu ludzie radzą chłopakowi w dobrej wierze, oblechom już nic nie pomoże.