#4s7fO

Wychowałam się w niewielkiej wsi. Moi rodzice zajmowali się rolnictwem i hodowla zwierząt, w czym im pomagałam. Nigdy nie jeździliśmy na urlop, każde wakacje to niekończące się sianokosy i żniwa. Będąc dzieckiem nie przeszkadzało mi to, zwyczajnie w dzień praca wieczorem rozpalaliśmy ognisko i piekliśmy ziemniaki i kiełbaski, wtedy to była dla mnie prawdziwa frajda.

Problem zaczął się w liceum, kiedy wyjechałam do większego miasta. Po wakacjach każdy się chwalił gdzie był co zwiedził a ja... no cóż zmyślałam, że byłam nad morzem czy w górach, bo było mi zwyczajnie wstyd jak wyglądają moje wakacje z krowami i przy zbieraniu siana.

Teraz kiedy jestem dorosła, mieszkam z narzeczonym w mieście, obydwoje pracujemy i na tyle dobrze zarabiamy, że stać nas na wczasy dwa razy w roku. Jeździmy najczęściej wiosną gdzieś po Polsce, a jesienią za granicę. Wiele zwiedziłam i teraz jest mi cholernie wstyd, że kiedykolwiek mogłam się wypierać swojego pochodzenia i kłamać. Przecież tak właśnie moi rodzice zarabiali na chleb, nie kradli nie było nigdy w domu patologii czy alkoholu, a ja wstydziłam się tego jak gdyby wychowali mnie alkoholicy. To właśnie na tej wsi jest mi najlepiej. 

Nie na Lazurowym Wybrzeżu, Madagaskarze czy w Pradze. Prawie co weekend jeździmy do rodziców na wieś, tam idealnie odpoczywam nawet jeśli trzeba im pomoc w pracach gospodarskich, tam jest cisza i święty spokój, dookoła las hamak w ogrodzie, to moje wakacje all inclusive. Tak jestem wieśniakiem kocham nim być i się tego nie wstydzę.
Repellomugoletum Odpowiedz

Mieszkać na wsi, a być wieśniakiem to przecież dwie zupełnie różne rzeczy :)

154780 Odpowiedz

Też jestem ze wsi i chodzę do szkoły do dużego miasta. Dawniej tak jak ty trochę się wstydziłam, ale teraz jestem z tego nawet trochę dumna. Zwłaszcza gdy ludzie z klasy zadają pytania typu: ,, A traktorem jeździłaś?", ,, Jak wyglądają żniwa? Co robisz potem z tym zbożem?", ,,Ej, jak odróżniasz jęczmień od żyta?" :D

Jigglypie

zaraz życie na wsi będzie traktowane jak życie na Marsie, czyli "cooo Ty żyjesz na wsi? oł maj gad, jak tam jest? zrobię naszą ulubioną kawę i wszystko mi opowiesz" xd

Aswq

To wy macie ubikację w środku? xD

rozbrykanykucyk

Ja też jestem dumna z tego, że jestem ze wsi, ale mój już były narzeczony uznał, że nie jest jednak w stanie związać życia z kimś, kto opowiada jak wygląda życie na wsi, bo mu wstyd.

Serwatka31

Jak by mój hipotetyczny chłopak był chociażby z NY i opowiadał w kółko, jak wygląda życie w Nowym Yorku, może też byłoby mi za to wstyd.
Żadne miejsce urodzenia nie czyni nikogo lepszym ani gorszym, nie jest powodem do domu ani wstydu. A natarczywość w opowiadaniu o tego typu rzeczach może być irytująca.

KatpissNeverclean

Kiedyś na pytanie mojej znajomej (obie jesteśmy już po trzydziestce i mamy więcej niż magistra, co tu akurat jest kluczowe): "kim są twoi rodzice?", odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że rolnikami. Wyraz jej twarzy wskazywał, że nie była to prawidłowa odpowiedź. ;)

TrebaczKleptoman

Mieszkam na wsi. Chodziłem do szkoły podstawowej i gimnazjum w małym miasteczku które nawet miasteczkiem ciężko nazwać, a do technikum do miasta powiatowego.
Śmieszne jest to, że w gimnazjum wstydziłem się przyznać, że chociażby mam kury. W technikum natomiast nikogo nie dziwiło opowiadanie o częściach rolniczych czy to, że od kogoś czuć było charakterystyczny krowi zapach. O dziwo kierunek ani trochę nie związany z rolnictwem.
Cóż. Zależy najwidoczniej od podejścia do tych spraw. Inaczej będą traktować Cię ludzie jak będziesz unikać tematu i najlepiej żeby nikt nic nie wiedział, a inaczej jak będziesz traktować to jako coś normalnego.
"- Ej, Kleptoman, co robiłeś przez weekend?
- A, bawiłem się w drwala i praktycznie całą sobotę traktorem jeździłem.
- No spoko."

XX2411

@TrebaczKleptoman, odnośnie kur, mam kolegę który mieszka w Sopocie (co ważne nie na jego obrzeżach), a jego sąsiedzi hodują kury. Wynika z tego, że i w mieście można spotkać namiastkę wsi;)

rozbrykanykucyk

@Serwatka Są ludzie, którzy znają mnie ładne kilka lat i nie wiedzą o tym, że mam gospodarkę. A jeśli ktoś z jego znajomych pytał mnie skąd jestem i jak to wygląda to po prostu nie kłamałam.

HerbatkaMalinowaa Odpowiedz

Zazdroszczę takiej odskoczni w postaci weekendów na wsi.

Sloik14ty5 Odpowiedz

W Krakowie, Kumpel informatyk miał wpisać kategorie T prawa jazdy do CV. A jak go zapytają o to powiedzieć, że może ciągnąć ciężkie projekty xD

XX2411

Projekty powiadasz? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Rudazpowolania Odpowiedz

A wystarczyło powiedzieć, że spędziłaś czas na gospodarstwie agroturystycznym.

aceofspades Odpowiedz

Wychowałam się na wsi i nie żałuję, nigdy się tego nie wstydziłam. Choć w dzieciństwie nie stać mnie było na żadne wakacje, to do dziś wspominam jeżdżenie na sianie, czy jeżdżenie z dziadkiem kombajnem i traktarem. Natomiast w dorosłym życiu o wiele lepiej czuję się w dużym mieście, choć chętnie wracam do rodziców na wieś, by odpocząć od tego zgiełku i życia w biegu.

Migrena25p Odpowiedz

Mieszkam w mieście, na wakacje co roku wyjeżdżamy to w Polskę to za granicę, ale niczego innego nie pragnę jak powrotu na wieś. Od tego roku zaczynamy oszczędzać na wlasny dom na wsi, wśród pól, łąk i lasów.

norbi1414

@Migrena25p tylko proszę, nie róbcie potem tego co się przytrafiło jednemu rolnikowi, że sąsiadom przeszkadzały żniwa i dostał mandat.

ChocolateLover Odpowiedz

"Tak bardzo się tego nie wstydzę że pochwalę się tym anonimowo."

CallMeNym

Wstydzi się tego, że kiedyś się wstydziła i kłamała

ChocolateLover

@CalllMeNym okej to uznaję. Może masz rację, wciąż troszkę irytują mnie takie wyznania - ale to tylko moje osobiste odczucie.

Lukrowanypaczek Odpowiedz

Przecież w średnich szkołach w mieście wiele jest ludzi ze wsi. Jak chodziłam do technikum to łatwiej było spotkać kogoś ze wsi, niż z miasta w którym była ta szkoła.

Vampire7 Odpowiedz

Dla mnie najlepszymi wakacjami dzieciństwa były właśnie wyjazdy na wieś do dziadków :) Zawsze było coś do roboty, a to wałęsanie się po okolicy, ogólnie zabawy na świeżym powietrzu, buszowanie w oborach ze zwierzętami, zabawa na starych maszynach rolniczych zalegających w ogrodzie ;) Jedzenie agrestu prosto z krzaczka. Pomoc dziadkom w pracach rolniczych. Kochałam to jako dziecko i nigdy bym się tego nie wstydziła, bo nie ma czego. Do teraz uwielbiam tam jeździć :)

Zobacz więcej komentarzy (8)
Dodaj anonimowe wyznanie