#6nOOl
Otóż K urodziła się chora, kij z tym jaka to choroba, faktem jest, że moja o 3 lata starsza siostra jest na poziomie przedszkolaka, robi do pampersów, musi nosić śliniak itd. Moi rodzice wiedzieli, że urodzi się chora.
Kocham moją siostrę i kocham rodziców, ale jestem pewna, że jeżeli zajdę kiedyś w ciążę i dziecko będzie chore, to bez zastanowienia usunę, i nie dlatego, że nie będę go kochać, ale dla jego dobra, takie dziecko, kiedy mnie już nie będzie, zostanie całkowicie same... tak jak moja siostra.
No właśnie, doszliśmy do sedna sprawy, przecież K nie będzie sama, ma mnie, opiekę społeczną, resztę rodziny, otóż nie. Nie mamy dalszej ani bliższej rodziny, opieka społeczna? Pomoc jaką oferuje państwo jest śmieszna, ja? Ja w wieku 8 lat musiałam karmić siostrę łyżeczką, w wieku 11 zmieniać jej pieluchy, przez całe dotychczasowe życie patrzyłam na rodziców ledwo wiążących koniec z końcem, mama już teraz ma problemy z kręgosłupem, a nie ma jeszcze nawet 40 lat.
I nikt nie mówi tego głośno, ale ja wiem, że oni oczekują, że jak ich nie będzie, to ja przejmę opiekę nad siostrą (podejrzewam nawet, że właśnie dlatego zdecydowali się na drugie dziecko), ale ja nie mam zamiaru tego robić. Już teraz zaczęłam układać plan na przyszłość, kiedy mogę (a zdarza się to rzadko, bo przecież muszę pilnować K), opiekuję się dziećmi sąsiadów, wyprowadzam psy i odkładam każdy grosz. Bardzo kocham swoją rodzinę, ale jak tylko skończę 18 lat, to mam zamiar całkowicie urwać kontakt, wiem, że to okrutne, ale mam tylko jedno życie i nie chcę go (przykro mi to pisać) marnować dla kogoś, kto tylko wegetuje, nic nie wnosi dla świata ani społeczeństwa, a potem umrze.
A ja popieram autorkę. Myślę, że sama postąpiłabym podobnie. Autorka ma prawo wejść w dorosłe życie bez bagażu. Ma prawo ułożyć sobie życie i żyć normalnie bez żadnych zobowiązań. Mimo młodego wieku, postępuje odpowiedzialnie. I to nie jest egoistyczne podejście, to jest zdrowy egoizm, dzięki któremu autorka może mieć szczęśliwe życie.
@LazyCat Autorka wejdzie w dorosłość bez bagażu siostry, ale też bez rodziny. Rodzice, bliscy są potrzebni dłużej niż do osiemnastki. To nie tylko ciężar, ale też korzeń. To okropnie smutne, że musi zrywać kontakt. Ale myślę, że musi.
@tramwajowe ja w dorosłe życie wszedłem bez rodziny uciąlem wszelki kontakt z nimi z różnych powodów i szczerze nie przeszkadza mi to. Siostry, rodzice dla mnie już nie istnieją, teraz mam swoją rodzinę która buduje na całkiem innych wartościach.
Oczywiście, że jest to smutne, że autorka zostanie bez rodziny. Jednak ma powody skoro chce podjąć taką decyzję.
To okrutne co napiszę, ale rodzice nie mogą wymagać, aby jedno dziecko niańczyło drugie. Postanowili zmierzyć się z chorobą córki to niech będą za nią odpowiedzialni i nie planowali za ciebie życia. Uciekaj - będę trzymała kciuki!
Ja rozuimiem i zrobiłabym to samo. Strasznie to przykre co spotkało Twoją rodzinę, ale nie możesz marnować życia. Jako rodzić ( przyszły ) nie chciałabym aby moje dziecko poświęciło życie w ten sposób.Mimo, że to siostra. Nie skazałabym tak nikogo.
I chwała Ci za to. Nie miałaś jakiegokolwiek wpływu na to, że zostałaś poczęta i nie możesz być obciążana błędami rodziców - w tym przypadku niepełnosprawnej siostry. Pamiętaj tylko, że jak rodzice umrą i siostra zostanie sama, to z pewnością w odpowiedniej instytucji będą chcieli Ciebie odnaleźć (i jeśli znajdą) i zmusić do zajęcia się siostrą bądź 100% wkładem pieniężnym w jej opiekę. Także nie skupiaj się tylko na ucieczce - pomyśl, jak możesz zapobiec znalezieniu Ciebie...
Kiedyś: ojej, to takie szlachetne, że się kimś takim zajmujesz.
Teraz: Masz to robić, bo to Twój krzyż. Skoro już i tak siedzisz w domu to urodź jeszcze 5 dzieci i je wychowaj. Po co godne życie, skoro dzieci i rodzina to prawdziwe szczęście?
Swoją drogą to wydaje mi się, że takie osoby za długo nie żyją.
Niekoniecznie, zależy od choroby.
Kochana! Nie jesteś potworem, jesteś bardzo młodziutka i niesamowicie dojrzała, masz prawo do własnego życia, do własnego szczęścia, nikt nie może Cie zmusić do poświęcenia życia siostrze. Masz pełne do tego prawo! Trzymaj się <3
Mam dokładnie takie zdanie jak ty. Nie jesteś potworem, moim zdaniem to skazanie człowieka na takie życie jest okrutne.
No proszę - w zasadzie 100% komentarzy mówi "Masz rację". To dość interesująco rysuje kwestię delegalizacji aborcji jako takiej :)
Oczywiście popieram dziewczynę w 100%.
Zgadzam się z Tobą autorko. Masz pełne prawo do tego.
I dlatego popieram eugenikę. Nie aborcję, a eugenikę taką jak w Sparcie. Dziecko powinno mieć szanse, często badania nie mówią racji, jeśli po urodzeniu dziecko jest za słabe do społeczeństwa to w ciągu kilku miesięcy powinno się je eliminować. To humanitarne i zapobiega rozwojowi słabych jednostek, a jednocześnie eliminuje ryzyko blędów
Tez jestem takiego zdania. Wszyscy byśmy na tym skorzystali. Rodzice takich dzieci, te dzieci, oraz budżet państwa.
Chciałem Ci zrobić jakiś wykład, zaapelować do moralności, etyki, wiary...
Ale powiem tylko tyle: je**ć Cie nazisto.
Eugenika ma tyle do nazizmu co łyżki. Naziści używali łyżek, ale to, że ich używasz nie czyni z ciebie nazisty. Eugenika była w Sparcie, w Polsce, w Szwecji, Anglii, USA. To nie jest wymysł niemiecki. Chciałbym ci zrobić wykład historyczni filozoficzny w tej dziedzinie, ale do tak ograniczonej osoby to nie dojdzie.
To mogłoby być dobre, ale trochę słabo męczyć się tyle czasu przy porodzie, tylko po to, żeby za pare miesięcy stracić dziecko :/
Zgadzam się z Kociopatra. Mamy już na tyle rozwiniętą medycynę (DNA płodu z krwi matki, amniopunkcja, usg prenatalne, badania hormonalne itd), że spokojnie można decydować na etapie nie odczuwającego i nie myślącego płodu, oszczędzić kobiecie cierpienia ciąży/porodu oraz obojgu rodzicom traumy i zmarnowanych miesięcy.
Wergil Sparta stworzyła potężne imperium, jak na swoje możliwości. Dowodem na to jest to, że ponad 2000 lat trwa pamięć o nich. Ile państewek i plemion starożytnych przepadło dawno temu. A o Maratonie, Termopilach każdy wie. Grecy mieli potężnego rywala. Persja była najludniejszym państwem starożytności, liczyła 25% ówczesnych mieszkańców świata. Walka i determinacja greków była niesamowita. 300 Spartan zabiło kilka tysięcy Persów, przegrali bo ich zdradzono. Czego ty oczekujesz. Spartanie byli doskonałymi ludźmi, ale nadal tylko ludźmi. Można ich było zabić, musieli ulec państwu liczącemu kilka milionów kilometrów i miliony mieszkańców. Wiele imperiów upadło pod naporem dzikich mas - czy to Rzym, Bizancjum czy Brytyjczycy w walce z zulusami.
Nadia amniopunkcja może wywoływać uszkodzenia płodu i nie wykonuje się jej o ile nie ma bardzo ważnych przyczyn. W ogóle nie stosuje się inwazyjnych badań w trakcie ciąży. A bez nich trudno stwierdzić z 100% pewnością.
DarkPsychopathII Zgadzam sie z tym co mowisz, ale wcale 300 Spartan nie walczylo przeciwko kilku tysiącom Persów, a troche ponad 1000 i nie byli to sami Spartanie. 300 to tylko legenda stworzona na potrzeby zwiekszenia moralow Greków ;).
Nosz ku*wa nie! Wielu ludzi uposledzonych zarówno psychicznie jak i fizycznie dokonalo wielkich rzeczy. Czemu mamy odbierać im szanse na życie? Jeśli rodzice nie są w stanie wychować takiego dziecka i chca dokonać aborcji to ich decyzja, nie mnie oceniać. Ale to o czym mówisz to juz niewiele do tego aby całkowicie odebrac matkom prawo do rodzenia i wychowywania niepelnosprawnych dzieci, a przeciez wiele sie na to decyduje
Jak napisalam, to są wielkie dylematy moralne. Na pewno nie powinni się decydować na drugie dziecko w celu aby zylo dla pierwszego, to szczyt glupoty i okrucieństwa. Ale jeśli rodzice decyduja, ze chca wychować takie dziecko, serio zamierzacie im tego zabronić i zmusić do aborcji? Bo z tego wlasnie to wynika
Podaj przykłady Anette, tych upośledzonych psychicznie i fizycznie ludzi. Bo za wyjątkiem Stephena Hawkinga nie kojarzę nikogo.