#hLnQa

Poznałam go w ostatniej klasie liceum, zaraz na jej początku. On, student chemii, bardzo mi imponował, a poza tym był sympatycznym facetem. Zaczęliśmy się spotykać, a po roku zamieszkaliśmy razem, gdy zaczęłam studiować.

Od momentu zamieszkania razem wiele rzeczy się zmieniło. Bardzo pilnował tego, co jemy. Nie mogłam ugotować spontanicznie obiadu, tylko musiał być on skrupulatnie zaplanowany z tygodniowym wyprzedzeniem. Podczas jego przygotowywania musiałam ważyć każdy kawałeczek, smażyć w odpowiedni sposób, na wyznaczonej przez niego ilości tłuszczu. Kiedy nie zważyłam jednego składnika, po prostu zapominając o nim, robił awanturę, zarzucając mi, że chcę być gruba i jemu też tego życzę. Potem sam przygotowywał posiłki, a ja miałam zakaz wchodzenia do kuchni.

Jak go poznałam, ważyłam 65 kg przy wzroście 170 cm, więc miałam prawidłową wagę. Przez pół roku od zamieszkania z nim schudłam 12 kg. On ustalał mój jadłospis, ilość produktów, które mam spożywać. Jak czasami zauważył kawałek papierka po batoniku w mojej torebce, obrażał się i krzyczał o to, że nie stosuję się do jego poleceń. Totalna paranoja, ale znosiłam to cierpliwie tłumacząc sobie, że to tylko fanaberie, że każdy ma jakiegoś bzika, a ten nie jest jakiś wyjątkowo szkodliwy.

Potem jednak zmusił mnie do ćwiczeń. Codziennie po godzinie ćwiczeń, z reguły wieczorem, 3 razy w tygodniu basen, 3 razy w tygodniu bieganie. Byłam wykończona. Schudłam jeszcze mocniej. Ważyłam 45 kg i cały czas chudłam.

Zaczęłam podjadać coraz bardziej, do pracy przygotowywałam sobie lub kupowałam całe naręcze jedzenia. Zorientował się i znowu miałam awanturę.

A potem nastąpiło coś, czego nie mogłam już zaakceptować. Codzienne ważenie. To było bardzo upokarzające. Musiałam się rozebrać i stanąć nago na wadze, a on sprawdzał, czy nie przytyłam. Jak schudłam, dostawałam nagrodę w postaci pochwały, a jak przytyłam, znowu krzyczał.

Obydwoje żyliśmy jak w jakimś amoku. Dla mnie to stawało się coraz bardziej normalne, powoli nie traktowałam tego jak jakieś odchylenie od normy. Prawdopodobnie dlatego, że wszystkie te dziwactwa wprowadzał stopniowo. Rodzina pytała co się ze mną dzieje, ale tłumaczyłam to stresem na uczelni i brakiem czasu na jedzenie.

Po roku, gdy wyglądałam jak szkielet, doszło do mnie (tak, dopiero po roku!), że on sam wygląda dobrze, normalnie. Zapytałam go wtedy, dlaczego on tak nie chudnie, a on odparł "Ja? Ja nie muszę. To ty byłaś gruba, jak się poznaliśmy. W końcu wyglądasz pięknie". To był policzek dla mnie. Spakowałam się jeszcze tego dnia i wyprowadziłam do domu rodzinnego. Wzięłam dziekankę i postanowiłam wrócić z pomocą dietetyka do swojej normalnej wagi. On przez bardzo długi czas próbował nawiązać ze mną kontakt, aż mój ojciec się z nim nie rozmówił. Teraz, po dwóch latach, znowu mam swoją wagę z liceum.
sinusoidazemniejest Odpowiedz

Nie do wiary... dobrze, że się wyprowadziłaś

pacynkazeszmatek Odpowiedz

Egoistyczny psychol

Lunathiel Odpowiedz

Trochę mi to śmierdzi socjopatią, ale na 100% nie powiem, tak tylko rzucam. Bo przecież nie chodziło mu o sam fakt, że podobają mu się tylko chude kobiety - gdyby tak było, to po prostu znalazłby taką partnerkę. To co on z tego miał to prawdopodobnie satysfakcja z doprowadzenia kogoś do takiego posłuszeństwa, a takie rzeczy często odwalają właśnie osoby z socjopatią. Anyway, takie postępowanie to chora manipulacja i jak zauważycie, że ktoś z waszego otoczenia nagle staje się zaślepiony jakąś osobą i robi dla niej dosłownie wszystko, to pogadajcie sobie szczerze. Bo otoczenie prędzej się zorientuje niż osoba omotana takim czymś.

Filomenaona

Nie śmierdzi trochę, raczej wali na odległość

Lunathiel

@Filomenaona - A to spoko, to pewnie dobrze typuję, skoro inni potwierdzają xd Wcześniej już dwóch socjopatów "zdiagnozowałam", chociaż psychologia to dla mnie tylko hobby, a nie zawód. Ani jeden ani drugi nie chciał się przyznać, że już dawno wie od lekarza co jest nie tak, ale w końcu dostałam potwierdzenie w każdym z tych przypadków. Śmieszni ludzie to są, wydaje im się, że wszystko wiedzą, a tak naprawdę bardzo mało rozumieją. Aczkolwiek podziwiam ich umiejętności przystosowania się do sytuacji, są wręcz niedoścignione dla "normalnego" śmiertelnika. Czasem mam wrażenie, że naprawdę inteligentny socjopata mógłby wylądować w więzieniu i po kilku godzinach rozmów ze strażnikiem zamienić się z nim miejscami. Dlatego dobrze mieć jakąś wiedzę o tym zaburzeniu, technikach manipulacji itp. i idącą za tym umiejętność wyczucia, że "to to". Bez tego pewnie dość łatwo nabrać się na te sztuczki.

HandsomeWhis

Nie socjopatia a zwykłe zidiocenie.

NeedYou Odpowiedz

Cóż.. zamieszkała bym z Twoim byłym.. Ale tylko do czasu utraty okolo 10 kg :P a tak poważnie, to jakaś chora sytuacja, aż 20 kg ? Ciężko uwierzyć..

grzechu

Też chciałbym namiar na tego gostka ;). Przydałoby się zrzucić sporo kilogramów. Lubię gotować, ale jeśli miałbym schudnąć, to bym się poświęcił i nie gotował. Tylko bez ćwiczeń i ważenia ;).
A sytuacja z wyznania chora.

Mufka

Facet powinien założyć poradnię dietetyczna:) kariera murowana.

FemaleCenobite Odpowiedz

Matko, jak ja czegoś takiego nie lubię. Widziały gały, co brały. Rozumiem zachęcanie do zmiany swojego wyglądu (ale też na pewno nie w tak ofensywnym i wręcz dyktatorskim stylu, bez zmuszania czy kontrolowania), ale jeżeli partner nagle zapuści się/zmieni się w trakcie związku. Jeżeli już na początku był gruby, chudy, blady, opalony, taki czy owaki, to trzeba być debilem, by wymagać, żeby nagle zmienił to na coś innego. A co on, królewicz czy półbóg, żeby wszystko miało się kręcić wokół niego?!
Co do Twojego partnera, to zrobił Ci potworną krzywdę. Skoro tak lubi chude, mógł sobie wziąć ektomorficzkę, która nie przytyje choćby chciała i oboje byliby zadowoleni — on, że jego dziewczyna wygląda tak, jak mu pasuje, a ona, że czuje się przy nim piękna (ta chudość często jest kompleksem tych osób). Ale nie, lepiej było związać się z dziewczyną o ewidentnie zdrowej wadze i dyktować jej warunki, zaglądać w talerz. Palant.

Filomenaona

Bzdury piszesz - widziały cały...z reguły taki psychol wprowadza swoje dewiacje małymi kroczkami. Na początku nic nie zapowiada katastrofy. Uzależnia ofiarę, przyzwyczaja i ubezwłasnowolnia. Ofiara na początku nie zauważa symptomów, bo jest oczarowana delikwentem. Jakby od razu wypalił z grubej rury, to by nic nie wskórał

tortczekoladowy

Dokładnie. Tu wcale nie chodziło o to, że ona nie była szczupła, taka owaka.. Zwyczajnie gość odczuwał satysfakcję z gnębienia, kontrolowania i wyniszczania tej dziewczyny. A przynajmniej tak to wygląda.

FemaleCenobite

@Filomenaona ...ale ja nie miałam myśli jej „gał”, tylko jego.
Widział, jaką dziewczyna ma figurę i chyba miał już sprecyzowane, że takie ciało nie wchodzi w widełka jego upodobań.
Ona faktycznie miała prawo nie wiedzieć, że ma do czynienia z czubem i nie mam do niej o to pretensji.

Luna2 Odpowiedz

Dobrze, że zauważyłaś to. Nawet po roku. Lepiej późno niż wcale, a ten facet to psychol.

RadioLove Odpowiedz

"Przez pół roku od zamieszkania z nim schudłam 12 kg" - dasz jakieś przykładowe jadłospisy?

Rafikk222 Odpowiedz

Co ludzie widzą w takich osobach, durne tłumaczenie przed samym sobą, to samo jak baby siedzą z facetami którzy je biją i oczywiście też wytłumaczenia durne, rozumiem miłość miłością ale ludzie bez przesady..

nikaaanutella Odpowiedz

To wyznanie mnie... Zszokowało

zurawinka Odpowiedz

I pomyśleć, że taki psychol gdzieś chodzi po świecie i może skrzywdzić kolejną osobę...

Zobacz więcej komentarzy (6)
Dodaj anonimowe wyznanie