Od jakiegoś roku mój ojciec stwierdził, że ja i moja mama, która nie pracowała, bo zajmowała się domem, nie zasługujemy na nic. Więc od tych paru miesięcy często wracał pod wpływem alkoholu i robił niesamowite awantury nawet w obecności siostry, która płakała i prosiła go, żeby przestał krzyczeć. Wyzywał mnie i mamę od ku*ew, szmat, rzucał rzeczami. Raz jak coś mu odpowiedziałam rzucił się do mnie i zatrzymała go mama, a ja wyszłam z domu. Był okres, kiedy po prostu się go bałam. Bałam się, jak był w domu, bo czasami wyjeżdżał w delegację. Nie było go dwa tygodnie i zostawiał nas bez jedzenia i bez pieniędzy. Całe szczęście miałam dorywczą pracę w sklepie i miałam nieduże pieniądze, żeby to przetrwać, ale w połączeniu ze szkołą jest to bardzo ciężkie. Nawet po powrocie nie przejmował się tym, że lodówka jest pusta albo że czasami nie było prądu, bo nie zapłacił.
Kiedy zrobię coś, co mu nie pasuje, krzyczy i mówi, że jak będę mieszkała u siebie, to mogę robić co chcę, i mogę "wypie*dalać". Chodziło wtedy o różne drobnostki, takie jak święcenie światła za długo czy kiedy woda za długo była na gazie.
Pewnego dnia była policja, po którą sama zadzwoniłam. Panowie okazali się wielkim wsparciem. Poinformowali nas o możliwości założenia sprawy o znęcanie. Powiedzieli, że jeżeli będą na służbie i zadzwonimy, to od razu go zabiorą.
Nigdy nie zapomnę, jak wtedy płakałam, kiedy policjant powiedział mi, że jestem bardzo silna i teraz przypominam to sobie za każdym razem, kiedy ojciec robi awanturę.
Mama wniosła o rozwód i o alimenty dla siostry. On jeszcze nic nie wie. Czekamy, żeby uzbierać trochę pieniędzy, bo kiedy się dowie, od razu zrobi awanturę i zabierze swoje rzeczy.
Nadal bardzo się boję, musiałam o tym komuś powiedzieć.
Dodaj anonimowe wyznanie
Powodzenia. Trzymam kciuki. Mam nadzieję że niedługo skończy się Twoje piekło 😊
piekło wszystkich ludzi skończy sie jak PiS skończy kadencje i po wroci do wladzy
Piekło się skończy, jak działalność polityczna będzie miała charakter honorowy i bezpłatny i nie będzie stanowiła okazji do napychania sobie kieszeni kasą. Tylko, że wtedy nikt nie będzie chciał rządzić, bo każdemu od prawa do lewa, nieważne chłop czy baba, mały czy duży, chudy czy gruby, heteroseksualny czy pedał, każdemu chodzi tylko o odpowiednie ustawienie się.
Platforma Obywatelska właśnie taką działalność prowadzi;)
A matka nie mogła się wziąć za robotę jak ojciec zostawiał was bez pieniędzy?
Ty musiałaś uczyć się i pracować... Dobra mamusia, nie ma co...
A dlaczego mama nie pracowała? Jasne, nie kwestionuję, że warto zostawić takiego bydlaka, ale nie łapię jak można zwalić na dziecko, które chodzi do szkoły jeszcze pracę, bo inaczej reszta rodziny umrze z głodu.
Za dużo tutaj czytałam o matkach, które nie robiły NIC. Aż się ciepło na sercu robi, że komuś uda się wyjść spod ręki tyrana. Razem dacie radę. Powodzenia!
Z wyznania wygląda na to, że Twoja matka nie pracowała tylko dlatego, że zajmowała się domem. Twoja siostra jest już osobą mówiącą, więc niemowlęciem na pewno nie jest. Nie tlumaczy to jej partnera (bo ojcem go nie nazwę), ale jeżeli była świadoma, że on pieniędzy nie zorganizuje, to sama powinna była chociaż w sklepie pracować, tak jak Ty to robiłaś. Już większym sensem by było by ona pracowała niż Ty.
Dlatego uważam, że kobiety w dzisiejszych czasach nie powinny sobie pozwalać na niepracowanie. Gdyby Twoja mama pracowała to nie doszłoby do takiej sytuacji, a też w razie czego rozwód byłby dla Was łatwiejszy. Ale duży szacunek, bo Twoja mama musi być bardzo silna, że zdecydowała się zrobić z tym porządek.
No tak, bo przecież w dawnych czasach było inaczej...
@gorzkakawa a niemowlaka na plecy zarzucic i do pracy ? :D
Partnerstwo w małżeństwie polega na tym, że obowiązki rozdziela się wspólną decyzją, na zasadzie kompromisu. W tym małżeństwie on pracował, a ona zajmowała się domem. Nie mogła przewidzieć, że mąż nagle stwierdzi, że ona i dzieci na nic nie zasługują. Nie doszłoby do takiej sytuacji, gdyby ten mężczyzna nie był potworem.
Masz rację, nie mogła tego przewidzieć. Wielu rzeczy nie da się przewidzieć. Stąd uważam, że nie powinno się rezygnować z pewnej niezależności. W ramach zabezpieczenia przed różnymi zdarzeniami, nie tylko tego typu. Przecież obowiązki domowe można podzielić na pół i wtedy oboje małżonkowie mogą pracować. Tutaj dziewczyna w wieku szkolnym zdobyła się na pewną niezależność, a jej matka nie.
Popieram, popieram, popieram! Znam mnóstwo kobiet, które nigdy nie pracowały przez co są całkowicie uzależnione od faceta/męża, a później jest płacz. Nie mam kompletnie szacunku do kobiet nie pracujących, oczywiście jeśli mają takie możliwości.
Co? Moja żona pozwoliła sobie na niepracowanie. Rozumiem pracować by być po części niezależną, ale pracować z myślą, że twój facet zaraz zacznie pić i stanie się tyranem?
Nie Sebastianie. Pracować z myślą, że jest się dorosłym człowiekiem. Samodzielnym. Osobną jednostką, która powinna mieć własne życie i sama umieć o siebie zadbać. Co do zdarzeń losowych, przecież ludzie czasem przestają się kochać, poróżniają ich różne sprawy. Już nie wspominając, że zdarzają się wypadki, choroby, zwolnienia itd. Dla mnie utrzymanki męża są zwyczajnie nieodpowiedzialne. Nie rozumiem czemu ludzie z własnej woli rezygnują z niezależności. Przecież tu nie chodzi o to, że wszyscy muszą robić karierę w korpo. Tylko żeby mieć jakiekolwiek swoje pieniądze i swoje zajęcie, nawet jakieś drobne w niepełnym wymiarze godzin.
Skoro zlozyla pozew to sie zaraz dowie bo przyjdzie do niego pismo
Bądź dzielna
Niech mama poszuka pracy i odetnijcie się od tego chorego oprawcy...Powodzenia i wszystkiego dobrego!
To się nazywa przemoc ekonomiczna. A alimenty powinny należeć się także mamie, skoro nie pracowała zawodowo tylko zajmowała się domem. Walczcie o to co wam się należy :)